وقتی امام عصر ما امشب عزا دارد
برپایی این روضه ها واجب ترین کار است

زیرا هنوز شال عزا مولا به تن دارد 
امشب تمام عرش با آقا عزادار است

بی جرم و تقصیری به زندان شد امام ما
یوسف به زندانی شدن آیا سزاوار است

زندان برای عاشقان خلوتگه خوبی ست
هر روز روزه هر شبش دیدار دلدار است

ای کاش قدری معتمد شرم و حیا می کرد
اصلا که گفته او ز آقا دست بردار است
 
با زهر کاری عاقبت زهر خودش را ریخت
این روضه زهر رو جگر الحق که دشوار است

از ترس رسوایی خود از این جنایت ها
در هر کجا پشت سرش گفتند بیمار است

مردی که هر شب تا سحر غرق عبادت بود
این چند روزه تا سحر از درد بیدار است

رنگش دگرگون شود هر بار از دردش
پهلو به پهلو می کند هر چند ناچار است

در این دم آخر شنیدم کعبه هم می‌گفت 
بیچاره منکه قسمتم هجرانِ از یار است

در سامرا بوی مدینه می رسد انگار
آقا به یاد محسن و خونِ به دیوار

در بسترش هرشب سوال از مادرش می‌کرد
مادر چرا پس بسترت اینقدر گل دارد 

در جستجوی علت آن سینه ی مجروح 
حالا شده خیره به در،در فکر مسمار است

میخواست تا یک جرعه ی آبی بنوشد که
افتاد از دستش قَدَح از بس که تب دار است

اینجا پسر سیراب کرد آخر امامش را
در کربلا شرمندگی سهم علمدار است

سرمنشأ هر روضه ای از روضه ی زهراست
گرچه مصیبت در دل تاریخ بسیار است