با جون میخرم تمام غمهاتو علی جان
رد شو ولی ببند چشماتو علی جان
با ضرب لگد کشتن زهراتو علی جان

«علی جان علی جان علی جان …»

روحی لک الفداء علی جان
نفسی لک الوقاء علی جان

میبینم که بسته پر و بالت
هر جا بری میام به دنبالت
غلاف اما دستمو کند از پر شالت

کنده شد ساقه از ریشه
تیکه شد شیشه با تیشه
اینکه تو منو نمیبینی خوبی دود و آتیشه

با جون میخرم تمام غمهاتو علی جان
رد شو ولی ببند چشماتو علی جان
با ضرب لگد کشتن زهراتو علی جان

روحی لک الفداء علی جان
نفسی لک الوقاء علی جان

«علی جان …»

زمین خوردی باهات زمین خوردم
کاشکی میشد برا تو میمردم
زدن سیلی هر دفعه تا اسمتو بردم

همه جا تاره و تیره
اسدالله به زنجیره
خوبه حالا حسنم اینجاست
چشم زینب رو میگیره

فضه میدونه وضعیت منو علی جان
وضعیت غنچه ای که چیدن علی جان
قوم بی حیا کشتن محسنو علی جان

با جون میخرم تموم غمهاتو علی جان
رد شو ولی ببند چشماتو علی جان
با ضرب لگد کشتن زهراتو علی جان

نفسی لک الوقاء علی جان
روحی لک الفداء علی جان

به دنبالت دارم میرم از حال
از این روزا میگذره پنجاه سال
شبیه من زینب میره به سمت گودال

میدوم من به دنبال قتلگاه تو با ناله
اینکه خیمه ها نمیبینن خوبی وجود گوداله

میشنوم منم صدای مادر رو حسین جان
اومدم ولی برید حنجر ور حسین جان
دست و پا نزن کشتی خواهر رو حسین جان

تقلا نکن کاری ازم بر نمیاد عزیز مادرم
صدات میزنم اما صدام در نمیاد عزیز برادرم
ای وای ای وای برادرم
گرد و خاک دست و پا زدنت نشسته رو پرم