دلم میون روضه‌ها در می‌زنه
یاد بقیعت داره پرپر می‌زنه 

میون سینه قلب زار نوکرت
تپش تپش با عشق مادر میزنه

چادرت را بتکان،روزی ما را بفرست
ای که روزی دو عالم همه ازچادر توست

من که کل عمرمُ میگم غلام قمرم
من فدای گریه‌های،بیصدای مادرم 

تو این شبها که،کوثر گریه می‌کنه 
برا غم تو،حیدر گریه می‌کنه

برا غمای ،عطشان کربلا 
بمیره عالم، مادر گریه میکنه

وای من ،حسین من
تشنه لب و بی‌کفنه 
روی خاک کربلا 
کشته ی عریان بدنه 

«حسین ،عزیز دلم،حسین عزیز دلم»