نیمه جون علی
داری میری اما گریونه علی
بی تو بین غمها میمونه علی
نیمه جون علی

غم داره همسرت
داره میمیره در پای بسترت
داره می ریزه اشکای دخترت
غم داره همسرت

زهرا جان!چشماتو واکنو
زهرا جان با من حرف بزن
اینقدر حرف رفتن نزن
میمیره برا تو‌ حسن

«فاطمه جان مرو فاطمه جان مرو...»

*تا نشست کنار بستر، خانوم به احترام تمامش تومد یه تکانی به این بدن ضعیف بده، علی دید این ناحلةالجسم بسختی در میان بستر تکان می خوره *

زهرا!
با درد دنده های شکسته جدال کن
تقصیر دست بسته ی من شد حلال کن

دلگرمیه علی به نظر زود می روی
نه سال شد فقط چقدر زود می روی

زهرا بمان و چهره ی خود را عبوس کن
زهرا بمان و زینبمان را عروس کن

یه رحمی به حال این بچه های من کن
بمون، روز علی رو سیاه نکن فاطمه

*روز علی رو سیاه کردن فاطمه*

یک میخ سرخ روز علی را سیاه کرد
میخی که خون فاطمه را روی در گذاشت

یک سوم از ادامه ی سادات کشته شد
مسمار بود فاطمه را بی پسر گذاشت...