خبری نیست اگر معجزه ای بر پا شد خبری نیست اگر سینه ی دریا وا شد خبری نیست که دریا صدف موسی شد خبر این است که گفتند علی بابا شد امشب از جام جنون مِی زده، کم نگذارید که من عاشق شده ام،سر به سَرم نگذارید *** شب چه روشن شده انگار زمین زر شده است ماه در هاله،خورشید شبش سر شده است گوش عالم همه از هلهله ای کر شده است آی جبریل بگو فاطمه مادر شده است گیسویش باز گذارید که دل ها برده پسرِ ارشد زهرا دلِ زهرا برده .... *** *من و تو کجاییم؟!! اولین کسی که دل برده زهراست...* جزلبت هیچ کجا شهد و نمک باهم نیست غیر زهرا به نگاه تو کسی مَحرَم نیست هر كه شد طالب تو در طلبِ دِرهَم نیست *میگم و پاش وای میستم ...* هرکه خود راسگ کوی تو نخواند،آدم نیست الحق ای ماه كه رخسار خدایی داری که خدایی رخ انگشت نمایی داری *** تا که گیسوی شکن در شکنت در هم شد خوب شد،روی همه حُسن فروشان کم شد راهِ گلخانه ی تو جاده ی ابریشم شد تا که آدم به خود آمد که چه شد،آدم شد خوش به این ناز بنازید که دیدن دارد این همه حُسن، به حق، جامه دریدن دارد *** آسمان دامنی از ماه و زحل ریخته است چه قَدَر در قَدَمت تاج محل ریخته است طرح اَبروی تو را دست ازل ریخته است و خدا خود به لبان تو عسل ریخته است دم تو کهنه شرابی ست که پاکم کرده ... خوش به حال دل من،عشق هلاکم کرده *** چشم تو باز شد و کار به محشر افتاد یوسف از چشم زلیخای دل، آخر افتاد هرکه سر، پای تو نگذاشته با سر افتاد هر که با عشق در افتاد،خودش ور افتاد بعداز این کوچه ی ما،کوچه ی بن بست شده نه فقط چشم همه، چشم خدا مست شده *** تیغ صلح تو قد افراشت که دین خم نشود کربلا جز به قعود تو مجسم نشود هر که مجنون تو،ای لیلی عالم نشود چه خیالی ست،بهشتم به جهنم نشود لطف زهراست که در دل دو هدیه داریم هم حسینیه در آن، هم حسنیه داریم *** *ان شاالله این زخم کهنه ی دل ما یه روز التیام پیدا کنه ... هزار تا جشنم بگیریم بازم گوشه چشمت تو کف زدن خیسه ... اصلا خاصیت ولادت امام مجتبی همینه ... هزار تا شعرم بخونم ... هزار تا سرود ... هزار تا زمزمه... بازم میگی :* آخر یه روز شیعه برات حرم میسازه حرم برای تو شه .... *** با همین زخم،همین عقده و غم میسازیم تا که یک روز برای تو حرم میسازیم صحن هایی همه بر عشق، قسم میسازیم در حرم سینه زنان نوحه و دم میسازیم هر که دارد غم آن زلف رها بسم الله هرکه دارد حرم کرب وبلا بسم الله ... حسین ... شاعر:حسن لطفی