ما كویر و نگاهِ تو دریا پس كرم كن به خشكسالیِ ما روزه دارانِ یك نگاه تواییم سفره دارِ قدیمیِ دنیا

تو رسیدی و كوچه بند آمد بار دیگر ز ازدحام گدا بین این خانواده تنها تو میشوی عشقِ اَرشدِ مولا

پسرانش اگر چه مادری اند از همه مادری تری آقا وقت تقسیمِ نان و خرمایت سمت تو دست آسمانیها

رزمِ روزِ جمل چه غوغا بود شکل رزمت شبیهِ مولا بود

حضرت عشق مجتبایِ علی كیسه بر دوشِ پا به پای علی نمك خنده های تو كافیست بهر افطار روزه های علی

تا دوباره دل از پدر ببری دو سه آیه بخوان برای علی بین آغوش او بخواب آرام تا بهاری شود هوای علی

از سر سفره ی تو نان می خورد در كرم خانه ات گدای علی آیه ی وان یكاد نازل شد بر جمال تو از خدای علی

حك شده روی صفحه ی قلبم حسن ابن علی خدای كرم

جستجو می كند هوایت را چشم من گاه رد پایت را جان ناقابلم فدائیه تو رد نكن جان رو نمایت را

ای خدای كرم بیا پر كن كاسه ی خالی گدایت را تو كریمی اگر چه لشگر برد از سر شانه ات عبایت را

تو رسیدی نشانمان دادی بركتهای بی نهایت را جا بده مثل سایر مردم گوشه ی سفره بی نوایت را

و رطب از لب تو خورد علی مادرت را به تو سپرد علی عاشقت میل پرزدن دارد میل باغ و گل و چمن دارد

رنگ سبزی تمامی جنت منعكس از رخ حسن دارد من قسم میخورم كه عشقِ حسن سهم در سرنوشت من دارد

شیره ی جان فاطمه خوردن این چنین هم حسن شدن دارد نه زمین بلكه در تمامی عرش جلوه از نور خویشتن  دارد

شاعر:مسعود اصلانی