( سرِ حسن رویِ دیواره چِشِ حسین ابر غم داره حال دل زینبش زاره واویلا .... ) 3

( آروم آروم ، میسوزه ، همۀ حاصل زینب تا میبنده چشماشُ میلرزهِ دل زینب ) 2

وقت پر کشیدن حیدر شده واویلا .... وقتِ دل بریدن دختر شده واویلا ....

( پشتِ خونۀ علی غوغا شده ، واویلا ... فرقش مثلِ پهلویِ زهرا شده ، واویلا ... ) 2

( بعدِ علی کوفه دلگیره یتیمش از غصه میمیره با همشون کاسه شیرِ ، واویلا ...)2

بین خونه ، غریبونه ، صحبت از غربت یاسِ دست مولا ، دستِ ارباب ، بین دستایِ عباسِ

( سرِ حسن رویِ دیواره چِشِ حسین ابر غم داره حال دل زینبش زاره واویلا .... ) 2

وقت پر کشیدن حیدر شده واویلا .... وقتِ دل بریدن دختر شده واویلا ....

امشب با وصیَتایِ مرتضی ، واویلا ... خونه ، شده مثل دشت کربلا ، واویلا ...

( میشه یه روز زینب نالان به روی نی با لب عطشان سر حسین قاری قرآن واویلا ) 2

جا میگیره تازیونه رو تنِ زینبِ خسته میشکنه با چوبِ محمل سرشُ مرغ پربسته

سرِ حسن رویِ دیواره چِشِ حسین ابر غم داره حال دل زینبش زاره واویلا ....