سرشکسته اومدم یارب! به تو باز رو زدم یا رب! شبِ قدره باز پیدام شد من خودم میگم بَدَم یارب! راهِ کهکشونِ تو بازه دَرِ آسمونِ تو بازه چشامون ستاره بارونه دستِ مهربونِ تو بازه اومدم قدم قدم یارب! چند شبِ ضجه زدم یارب! دلهره به جونم افتاده تنهایی نیومدم یارب! می بینی چشام چه می باره مثه یه یتیمِ آواره ترس از تو بِم میگفت بس کن نرو رات نمیده بیچاره تو حریم تو ادب عشقِ ماهِ عشقه، شب به شب عشقِ عشقِ با تو سر به سر نورِ ترسِ از تو لب به لب عشقِ هم می ترسم هم دوست دارم هم رها و هم گرفتارم هم به شوقِ عفو می خندم هم به داغِ دل عزادارم ما همه اسیر و سرگردون تویِ دنیا بی سر و سامون شبِ قدره و نمی دونیم کجا اَحیا داره آقامون اونکه عالمی تو دستاشِ آسمون تو عمقِ چشماشِ کی میدونه شاید الان هم بین ما و این شهیداشِ کی میدونه با کیاس امشب کجا سرگرم دعاس امشب شاید امشب تو یمن باشه یا نجف یا کربلاس امشب یه دلم میگه عزادارِ با علی تو کوفه بیدارِ درِ خونه ی گرفتارا داره نون و خرما میگذارِ یه دلم میگه که تو مسجد به امامش اقتدا کرده علی ناله میزنه "فُزتُ " مهدی مادر و صدا کرده تا که تیغ تشنه بالا رفت علی تشنه سمت دریا رفت آخرین سجودش و مولا به امید روی زهرا رفت گُلا بعد از اون نخندیدن همه اهل آسمون دیدن حسنش نماز و کامل کرد تو عبا علی رو پیچیدن علی داره روضه میخونه تو عبایی که پُر از خونه یاد اون دم که علی اکبر زیر تیغ و تیر بارونه میبرن با این عبا امشب تنِ نیمه جون حیدر رو با همین عبا میاد یک روز میبرن علی اکبر رو تنِ اِرباً اِربا رو آینه ی تمام زهرا رو جوونا میارن اکبر رو

پاره هایِ جسم بابا رو