پر از تب و غم و آهم، مگر نمی بینی غریق بحر گناهم ،مگر نمی بینی   در این جهان که دلِ من اسیر آن گشته بدون پشت و پناهم مگر نمی بینی   شکسته باده ام، اما دل مرا مشکن بده به میکده راهم، مگر نمی بینی   *ای خدایِ من،ماهِ رمضون رسیدِ،مگه نمی بینی؟ حالِ من خرابِ...*   گمان مکن که دلِ شب، تکبّری دارم به عجز خویش گواهم، مگر نمی بینی   * بحقِ امام رضایِ رئوفم، الهی العفو...*   مگو که از چه صدایت برون نمی آید فتاده در ته چاهم، مگر نمی بینی   *اگه به فریادِ من نرسی کارِ من تمومه،اگه منو انتخاب نکنی شیطون منو با خودش بُرده،به دادم برس...به فریادم برس...*   دلم ز هجر شهیدان شکسته شد، یا رب سرشک دیده گواهم، مگر نمی بینی   بگو به مهدی زهرا، که من به هر لحظه به انتظارِ نگاهم ،مگر نمی بینی   شاعر:جوادمحمدزمانی   * امام زمان منتظرت هستم با شما شبهای قدر قرآن به سر بگیرم،منتظرم نماز عید فطر به شما اقتدا کنم،آقاجان!...ای پسرِ زهرا بحق مادرت،که بین در و دیوار صدا زد:" یا فِضَّةُ خُذینی " فضه بیا به دادم برس... وَ اللَّه فَقَدْ قُتِلَ ما فی اَحْشائی" فضه محسنم رو کشتن... * . .