« سلامُ الله علیکَ یا حیدر »
......... 
نخور غصه  مدافعِ تو زهراست
جونِ زهرا  سپر برایِ مولاست
کی گفته که ، علی غریبُ و تنهاست 
................. 
پشت در ، سوختم برات سوختم برات
بگم تو مولایی .. 
اومدم ، دنبالِ تو  دنبالِ تو
نگن که تنهایی ..
 
زانویِ غم بغل نگیری
من بمیرم که سر به زیری
بعد من اون این درُ عوض کن
چون میترسم زِ غم بمیرم
 
میگی از جا پاشم میبینی که چه حالی دارم
میگی از جا پاشم اما دیگه رمق ندارم
بزار راحت بگم دیگه علی تمومه کارم
 
« سلامُ الله علیکَ یا حیدر »
 
تو این چند سال  برام که کم نزاشتی
به پام ریختی  همه چیزی که داشتی
جوونیتُ  به پایِ من گذاشتی ..
 
پشتِ در ، سوختی برام سوختی برام
خجالتم دادی ..
تو کوچه ، دنبالِ من دنبالِ من
رو خاکا افتادی ..
 
قاتلت  به غَمَم میخنده
قلبمُ طعنه از جا کنده
اون قلافُ که زد به بازوت
پیشِ من  به کمر میبنده
 
اگه از جا پاشی باز میشم اون حیدرِ خیبر
اگه از جا پاشی زندگی رو میگیرم از سر
اگه از جا پاشی راحت میشی از دردِ بستر
 
« سلامُ الله علیکِ یا زهرا »
 
نمازاتُ  می خونی باز نشسته
همین حالِ  دلِ منو شکسته
چطور فضه  زخمِ پرت رو بسته ..
 
مثلِ یک آیینه ای ، آیینه ای 
ولی ترک خورده ای ..
تو برا عشقِ علی عشقِ 
چقدر کتک خوردی ..
 
داغِ محسن به سینه داری
مثلِ ابرِ بهار می باری
چی شده که برا حسینت
جا کفن پیرُهَن میزاری
 
میگیری بین دست با احتیاط  هر تارِ موشو
میگی با زینبت از کربَلا سِّر مگوشو
زودتر ار نیزه ها بوسه بزن زیرِ گلوشو
 
«حسین جانم ، مادر برات بمیره ..»