من کیستم گدایِ تو یا ثامن الحُجَج

شرمندۀ عطایِ تو یا ثامن الحُجَج

بلله نمیروم برِ بیگانگان به عجز

تاهستم آشنایِ تو یا ثامن الحُجَج

از کارِ من گره نگشاید کسی مگر

دستِ گره گشایِ تو یا ثامن الحُجَج

دار الشفاست کویِ توو خود تویی طبیب

دردِ من و دوایِ تو یا ثامن الحُجَج

رضاجان ... رضا جان ...

دیوانه ام اگر که بهشت  آرزو کنم ...

آیم اگر به کویِ تو یا ثامن الحُجَج

رضاجان ... رضا جان ...

خدا لعنت کنه اونایی رو که قدرِ تو رو ندونستند آقای من ... کاری کردن میان حجره افتاده بود ... «یَتَمَلْمَلُ تَمَلْمُلَ السَّلِیم» ... مثلِ مار گزیده به خودش می پیچید ... صدا میزد جگرم ....مگه میشه تو اون حال یادِ جدِ مظلومش حسین (ع) نبوده باشه ... طرفِ راستِ صورتش روی خاک ... لباش مثلِ دو چوبِ خشک بهم میخورد ...  «اِسقُونی شَربَةً مِنَ الماء» ....حسین جان .... حسین جان ...

«اِسقُونی شَربَةً مِنَ الماء فَقَد نَشِفت كَبِدی» ....جگرم از تشنگی میسوزه ... یه وقت دیدن ده نفر آمدن ، ظرف هایِ آب آوردن ، تا رسیدن کنارِ گودی قتلگاه ... مقابلِ چشمِ این آقایِ لب تشنه ... غریب ... مظلوم ... آب ها رو ، رو زمین خالی کردن ...حسین ......خدایا به لبهایِ خشکیدۀ عزیزِ فاطمه و بحقِ شش ماهه اش علی اصغرش فرج امام زمانمون برسان ...

گر آب ندارد پدرِ مظلومم

ور شیر ندارد مادرِ محرومم

از آب گذشتم و نمی خواهم شیر

بیرو ن بکشید تیر از حلقومم ....

حسین .....