امروز سه شنبه 25 مرداد 1401

نمایش جزئیات

قسمت پایانی روضه حضرت علی اکبر علیه السلام اجرا شده شب هشتم محرم۱۴۰۰ مجید بنی فاطمه

قسمت پایانی روضه حضرت علی اکبر علیه السلام اجرا شده شب هشتم محرم۱۴۰۰ مجید بنی فاطمه

رسید حسین 
چجوری تا جسم علی دوید حسین 

اون آخرا خودش رو میکشید حسین 
فقط خدا میدونه که چی دید حسین 

سرش یه جا
دونه دونه اعضای پیکرش یه جا

جداشد از هم تَنِ پَرپَرش یه جا 
جمع نمیشه علی اکبرش یه جا

این لشکر داره تو دلش
کینه از اسمِ تو علی

تا خیمه شاید نمونه
 چیزی از جسم تو علی 

لخته لخته خون
روی این لبا

ای کاش که تنت
جاشه تو عبا

*پسرم! چرا این طوریت کردن؟ بابا! عزیز دلم! بلند شو همه ی اهل خیمه دارن گریه میکنن...
آی رفقا! آی بزرگترا! رزمنده ها! قربون همتون برم جَوُونا یادتون باشه هرکی رو زمین افتاد امام حسین رفت آوُردتش خیمه دارالحرب، حواست هست؟ زینب چهار پنج ساله بود وقتی سر قبر مادر میرفتن، علی میگفت: حسن جان! حسین جان! این روشنایی هارو کم کن نمیخوام چشمی قد و بالای زینب رو ببینه...
روضه علی اکبرِ چرا از زینب دارم میگم؟ کار دارم باهات آی غیرتیا، حسینیا، تنها کشته ایی که پای ناموس حسین رو وسط میدون وا کرد علی اکبر بود، همچین که صورتش رو گذاشت رو صورت علی، هی میگفت: بابا! بابا بلند شو ببین دارن به من میخندن، پسرم علی اکبر! چرا اینقدر علی اصغر شدی بابا؟ یه وقت دید یه دستی مثل دست مادر اومد رو شونش، برگشت نگاه کرد دید زینبِ، صدا زد: حسین! خدا صبرت بده...
یه جمله ای حسین گفت صدا زد:...*

علی جان خیز از جا آبرویم را بخر
عمه را از بین نامحرم ببر

دست و پایی، نفسی، نیم نگاهی، آهی 
غیر خونابه مگر ناله در این حنجر نیست 

در کنار توام و باز به خود میگویم 
نه حسین! این تنِ پوشیده به خون اکبر نیست 

*بازم ناله بزن بگو: یاحسین!..*