مدح زیبا_مولای عالم علی ابن ابیطالب علیه السلام _ کربلایی حنیف طاهری

نمایش جزئیات

باید که تو را حضرت منان بنویسد
در حد قلم نیست که قرآن بنویسد

هر دست گدایی که به سوی تو دراز است
مفهوم قنوتی است که در بین نماز است

سمت حرم توست دلم باز روانه
ای تیر غمت را دل عشاق نشانه

ایوان دلم خاک، طلایی بده مولا
قدری به من خسته بهایی بده مولا

آن چیست که در حج و طواف است...؟نشانه است
مقصود تویی کعبه و بتخانه بهانه است

تکفیر نما عقربه‌ی قبله نمارا
چون اوست که سمت تو نشان داده خدا را

پیغمبر ما همسفر غار نمی‌خواست
احمد به خدا غیر علی یار نمی‌خواست

رفتند به بیراهه و خوردند به بن بست
تا بوده علی بوده و تا هست علی هست

بر اسب سوار است قیامت شده بر پا
دشمن به فرار است ازین حالت مولا

شمشیر کشیده است که لشگر بگشاید
باید برود یک تنه خیبر بگشاید

یا قادر و یا قاهر و یا فاتح و یا هو
این جرأت و این هیبت و این قدرت بازو...

مخصوص علی هست علی شیر خداوند
آن یکه جوانمرد به تعبیر خداوند...

از ترس ز دستان عدویش سپر افتاد
با خشم علی هرکه در افتاد ور افتاد

شاعر:مجید تال

نظر شما

تصویر امنیتی