باز اومد فاطمیه
بارون غمِ تو، تو چِشم ترمه 

آشوبه تو دل من 
که چرا مادرم بی صحن و حرمه 

خیلی حیفه مدینه خالی از سینه زنه 
شبهای فاطمیه این نوحه ی حسنه

«وای مادر  وای مادر..»

نامردی پشت دره 
داره هی  با لگد، بر این در می زنه

آروم آروم می سوزه 
یه کبوتری که، داره پر می زنه 

خیلی سخته که یه مرد پیش چشمای ترش 
می بینه همسرش و می سوزه با پسرش 

«وای مادر وای مادر..»

پیچیده تو کوچه ها 
بوی چادر سوخته ی مادرمون 

پرپر شد روی زمین 
گل یاس علی جلو چشم ترمون

رو خاک افتاد مادرم اصلا رحمی ندارن
دیدم با خنده همه پا روى در میذارن 

«وای مادر وای مادرم..»