قرار من! چه کسی بعد تو قرار علیست
پس از تو بانوی خانه! که خانه دار علیست 

دلیل خیسی این خاک، اشک نیست فقط
کمی هم از عرق روی شرمسار علیست

*قدیمیا میگفتن الهی هیچ‌ مردی زیر این آسمون کبود کاسه ی چه کنم دست نگیره.
امیرالمؤمنین میومد کنار بستر خانوم‌ مینشست... میدونی چی می گفت...؟*

چه‌کنم بی تو اگر زنده بمانم چه‌کنم 
کاش میشد در این شهر نمانم چه‌کنم 

من که صدها گره کوره به دستم واشد
گره ام‌ روی گره ندانم‌ چه کنم

*گفت: علی! تنها تو‌ کاسه ی چه کنم دست نگرفتی بشنو تا فاطمه هم برات بگه..*

دو قدم راه نرفته نفسم می گیرد
سنّی از من نگذشته است جوانم چه‌کنم
 
سعی کردم قد خم را ز تو پنهان سازم
هر چه قد راست کنم، باز کمانم ، چه کنم

ای زخم‌ انگاری تو‌ هم آزار داری
که هر نَفس به گریه ات اصرار داری 

از من گذشت ای میخ، اول مطمعن شو 
پشت درِ خانه نباشد بارداری 

بین در و دیوار به دنیا آمد
بین در و دیوار شهیده اش کردند

هفت جای بدنت تا دم‌ِ مسجد بشکست
نوزده سالگیت قسمتِ ما حیف نشد

چشم خوردیم من و تازه جوانم ای داد
 همه گفتند علی بود و زنش را کشتند

*عمّار اومد خونه ی مولا دید امیرالمومنین زانو بغل گرفته داره های های گریه می کنه گفت: آقا! شما أصبرَالصّابرینی،شما همه ی مارو تو‌ مصیبات به صبر دعوت می کنید چقدر گریه می کنید ؟ یه نگاه به عمّار کرد ..فرمود:عمّار! نمیدونی برای یه مرد چقدر سخته ببینه جلوی چشماش یه عده ریختن سر خانومش.. به امام صادق گفت آقا کی مادر شما رو‌ کشت ؟حضرت فرمود :مگه تو‌ کوچه یه نفربود، دونفر بود،سه نفر بود..چهل نفر ریختن سرِ مادر ما... میگن پسر به مادر میره مگه نه..
تو‌ گودال سیصد نفر ریختن..همش میگفتم کی ابی عبدالله رو‌کشت؟ یه شب پرده ها کنار رفت فرمود :کار رو شمر تموم‌ کرد.... 
اما سَنان  تو‌ گودال خیلی ما رو‌ اذیت کرد هی نیزه رو‌ جلو‌ می آورد....