ای که نام پاک تو، گشته رمز عاشقی
یا عَلیَ بنَ محمد، اَیُّهَا الهادِی النَّقی

قصه ی تبعید و غربت برده از دل صبر و طاقت
قصه ی خورشیدِ مظلوم در حصار شام ظلمت

ما گدای سامراییم ای کریمِِ سامرایی
عادت تو جود و احسان عادت ما بی وفایی

ای امامِ مهربان، ای ولیِّ مُتقین
یا عَلیَ بنَ محمد، اَیُّهَا الهادِی النَّقی

ای که در مشت تو باشد حکم رعد و موج و طوفان
با سرانگشت تو باشدگردش تسبیحِ باران

سایه بانت ابرها و پرده دار تو نسیم است
سایه ی مهرت بهشت و آیه ی قهرت جحیم است

 *ای که در مشت تو باشد حکم رعد و موج و طوفان، با سرانگشت تو باشد، گردش تسبیح باران، دو سه جمله ی جامعه ی کبیره ست، بِکُم فَتَحَ الله و بِکُم یَختِم و بِکُم یُنَزِّلُ الغَیث، و بِکُم یَمسِکُ السَماءَ اَن تَقَعَ علیَ الارض، سایه بانت ابرها و پرده دار تو نسیم است، یعنی چی؟ ابن شهر آشوب در مناقب نقل کرده یروز یکی از خُطَبای متوکل اومد اعتراض کرد، اینجوری که تو به علیِ النقی احترام میکنی کسی نمیکنه، وقتی وارد میشه همه خدمتشو میکنن، وقتی میخواد بیاد یکی پرده رو کنار میزنه، موقع خروج هم همینطور.. گفت دیگه کسی حق نداره پرده براش بالا بزنه، خدمتی بکنه، یه روز امام هادی وارد شد راوی میگه به خدا قسم قبل از ورودش بادی وزید، پرده کنار رفت وارد شد، موقع خارج شدن دوباره نسیمی آمد پرده رو براش بالا زد..*

یاوران تو سعید، دشمنان تو شقی
یا عَلیَ بنَ محمد، اَیُّهَا الهادِی النَّقی

جامعه داده به جانم شوق و ذوق و شور و حالی
چه سلام دلنشینی چه مناجات زلالی

قَوْلُكُمْ حُكْمٌ وَ حَتْمٌ
 وَ رَأْيُكُمْ عِلْمٌ وَ حِلْمٌ وَ حَزْمٌ
بِأَبِي‏ أَنْتُمْ‏ وَ أُمِّي وَ أَهْلِي وَ مَالِي

اَنتَ مصباحُ الدُجی، اَیُّهَا البرُّ التقیّ
یا عَلیَ بنَ محمد، اَیُّهَا الهادِی النَّقی