بانوی ایران حضرت عشقه
زندگی دوباره ی ماه دمشقه

نگاهم تو صحنت به گنبدت افتاد
ضریحت شبیه به پنجره فولاد

همیشه عشق تو تو سینه می مونه
برامون قم مثل مدینه می مونه

کریمه ی آل عبایی، جون و دل مایی
عالم می دونن که زینبِ امام رضایی

«یا معصومه جان، معصومه جان»

شفیعه ی ما تویی تو محشر
زائر هر روزه ی قم موسی بن جعفر

دخیلِ دستام به پرِ چادر تو
بهشت میره هر کی بشه زائر تو

گدای کوی تو تموم افلاکن
هزار تا مجتهد تو صحن تو خاکن

ای عشقِ شاه خراسان ای خواهر سلطان
بیمه ی تو و امام رضاست کشور ایران

از روز اول دل مبتلا بود
رزق محرم همه دست شما بود

هوای شهر قم مثل کاظمینه
زیارت نامه اتون فقط یا حسینه

منو دیوونگی منو شور و مستی
مثل بی بی زینب اباالفضلی هستی

دشمن در خواب خیاله این فرض محاله
پاشون برسه مرقد زینب و سه ساله

«یا معصومه جان، معصومه جان»

اگر که روز محشری باشه
تختِ خیالش هر کسی حیدری باشه

اگر حیدر شاهه همیشه نوکر باش
غلام حیدر نه غلام قنبر باش

گذشتیم از جنّت نجف رؤیامونه
چی بهتر از اینکه علی مولامونه

هستم از هستِ علیه دل مست علیه
سر تا سر دنیا به خدا دست علیه