روضه و توسل به حضرت سیدالشهدا علیه السلام اجرا شده شبِ اول محرم۱۴۰۲ به نفسِ سید مهدی حسینی

شور محشر دمید در عالم
آمد از آسمان ندای رَحیل 
عرشِ حق می شود عزاخانه 
دم در ایستاده جبرائیل

آدم آمد، سیاه پوشیده
وعده گاه است عرش ربِّ کریم
نوح هم شال ماتمش بر سر
می رسد بعد نوح، ابراهیم

می رسد ناله ی عزا بر گوش
نیل اشک است گریه ی موسی 
طبل غم می زنند در عالم
می دمد در دمِ غمش عیسی

جبرئیل آمده به استقبال
حضرت ختم الانبیاء آمد
همه جا آیه های اِستِرجاء 
از دل عرش هم ندا آمد

دم گرفتند یا علی مددی
صاحب ذوالفقار می آید
وقت تشریف حیدر کرار
خود پروردگار می آید

بعد حیدر رسید امام حسن
بعد او زین العابدین آمد
یک به یک اولیا می آیند
موسِم قتل شاه دین آمد

نوحه خوانی در سُرادِقِ عرش
مات اشک است چشم های همه
گریه و ضجّه و دم و غم و آه
لرزه افتاده در صدای همه

بار غم روی شانه ی همگی
همه ماتم گرفته اند اینجا
همگی ایستاده منتظرند
برسد صاحب عزا، زهرا

مادری قد خمیده می آید
چادرش خاکی است واویلا 
ذکر واوِیلَتا حسینایَش
از غمش حاکی است واویلا

از سُوِیدای دل کشید آهی
آهَش آتش به جان عالم شد
شعله ای از شراره های غمش
دهه ی اول محرم شد

ولدی پیکرت دریده شد و
ولدی تشنه سر بریده شد و
بر روی خاک گرم کرب و بلا
با تنی غرق خون کشیده شدی

ای حسینم بیا عزیز دلم
که بگویی چه بر سرت آمد
که بگویی چگونه آن نامرد
خنجرش را به حنجرت...