سینه زنی و توسل به حضرت عباس علیه السلام اجرا شده شبِ نهم محرم۱۴۰۲ به نفسِ حاج‌ محمود کریمی

نمایش جزئیات

رسیده رزق عالم از سر خوان ابوفاضل
تبرّک می‌کند هر سفره از نان ابوفاضل

کسی که اربعین تا کربلا رفته ست می‌داند
تمام زائران هستند مهمان ابوفاضل

چه جای غصه خوردن هست تا وقتی که در عالم
گره ها باز خواهد شد به دستان ابوفاضل

کُمِیت زندگیَش لنگ میمانَد هر آنکس که
نمی بندد دخیلش را به دامان ابوفاضل

پس از حیدر نوشتم لافتی اِلّا ابوفاضل
سپس لاسَیف اِلّا تیغ برّان ابوفاضل

گدا از صحن او مانند سلطان می‌زند بیرون
که می‌بارد کرم از طاق ایوان ابوفاضل

برای وصف ایثار و وفای او همین بس که
شکست ابرو ولی نشکست پیمان ابوفاضل

گره در کار مشک افتاد تا بر خاک دست افتاد
گره وا می‌شود تنها به دندان ابوفاضل

فقط داغ برادر را برادرمرده می‌داند
که زینب را در آخر کشت فقدان ابوفاضل