روضه و توسل به حضرت عباس علیه السلام اجرا شده شبِ نهم محرم۱۴۰۲ به نفسِ کربلایی سید مهدی حسینی

*هرجا امام حسین میرفت شهیدی رو بغل میگرفت، دست می برد سر اون شهید رو بالا می آورد، اما فقط برای عباس که رسید دیدند دو دستشو کرده زیر بغل دید هر کاری میکنه نمیتونه عباس رو بلند کنه یه نگاه کرد خیمه ها رو دید.. سکینه بیرون خیمه ایستاده یه وقت دیدند ابی عبدالله عباس رو رها کرد رفت سمت لشکر مثل بچه ها گریه میکرد با سر آستین اشکاشو پاک میکرد. رسید دم خیمه دیدند با این وضع داره میاد خواهرم زینب به زنها و بچه ها بگو گره مقنعه ها رو محکم کنند هر کاری کردم نتونستم عباس رو بیارم..وای از اون لحظه ای که این زن و بچه ریختند تو نهر علقم.. شمر و سنان هرچی عقده داشتند خالی کردند رو سر این زن و بچه...*

گر نخیزی تو ز جا، کار حسین سخت تر است
نگران حرمم آبرویم در خطر است

به تو از فاصله ی یک قدمی تیر زدند
قد و بالای رسا هم سبب دردسر است

تیر باران که شدی یاد حسن افتادم
دستت افتاده ز تن، فرق تو شق القمر است

وعده ی ما به نوک نیزه به هر شهر و دیار
که به دنبال سرت خواهرمان رهسپار است