از همه جا رانده شدم آمدم
 باز به تو، باز به تو رو زدم 
چشم سرم بسته و با پای دل
همسفر قافله‌ٔ مشهدم

ای همه‌ٔ دلخوشی ام، السلام
سایه‌ٔ تو روی سرم، السلام
دست مرا مثل همیشه بگیر عالی مقام

ای جانم و جانانم و ای دردم و درمانم
 حاجت بدهی یا ندهی پای تو میمانم
 سلطانم سلطانم سلطانم

«السطان اباالحسن »

رو به روی گنبد تو جنّتم
نوکریِ خانه‌ٔ تو عزتم 
روز ازل دل به حرم داده‌ام
تا به ابد بر سر آن بیعتم

آمدم ای شاه پناهم بده
خط امانی ز گناهم بده
ای حرمت ملجأ درماندگان، راهم بده

ای یارم و دلدارم و ای ماه شب تارم
تو مَحرم اسراری و من جز تو که را دارم؟
 ای یارم ای یارم ای یارم

«السطان اباالحسن»

جز نظرت مرهم هر غصه چیست؟ 
در همه جا جز تو مرا یار کیست؟
باورم این بوده که جز لطف تو
هر چه رسد، هر که رسد رفتنی‌ست

من به کرم خانه‌ٔ تو دلخوشم منت دستان تو را می‌کشم ای همه‌ٔ آبرو و عزت و آرامشم

آقایم و مأوایم و آن مرهم غم‌هایم
هر جا بروم آخر سر سوی تو می‌آیم
 مولایم مولایم مولایم

 «السطان اباالحسن »