برات وصل امضا میشد ای کاش
گره از کار دل وا میشد ای کاش

برای دیدنت ای حضرت عشق
دو چشمانم چو دریا میشد ای کاش

سحرگاهی به یُمن مَقدم تو
سرای ما مُصفّا میشد ای کاش 

دلِ غمدیده و پر درد ما هم
به دست تو مداوا میشد ای کاش 

میان زمره ی چشم انتظاران 
ز رحمت نام ما جا میشد ای کاش

دلِ آواره ام در زیر پایت
شبیه خاک صحرا میشد ای کاش 

مسیر وصل ما همچون شهیدان 
به سوی آسمان وا میشد ای کاش 

دلِ نامحرم ما مَحرم آن 
غریبی های مولا میشد ای کاش

دم آخر تنِ صدپاره ی ما
غبار راه زهرا میشد ای کاش

پس از چندین و چند صد سال گریه
دگر دستان او وا میشد ای کاش

به برق ذوالفقاری خاک خورده
غرور شیعه معنا میشد ای کاش 

مزار مخفیِ یاس مدینه
به دستان تو پیدا میشد ای کاش 

غرور چادر خاکی کجایی؟
عزیز فاطمه پس کِی میایی؟