بر نمیاد کاری که از دست من
 آقا به جز دعا برا ظهورت
 
شب ولادتت کجایی امشب 
حس میشه تو مجلس ما حضورت 

کاسه‌ی خالیمو باز به محضرت آوردم 
 تموم زندگیمو دست خودت سپردم

 «آقای من کجایی آقای من کجایی
 آقای من کجایی ای داد از این جدایی»

 نیمهٔ شعبان شده و دوباره
 احیا گرفتم و کمیل می‌خونم

 می‌بینی تحبسُ الدعا شدم من
 خودت دعا کن که به پات بمونم

 شامل حال من بود همیشه رحمت تو 
ببخش از این که هستم باعث زحمت تو
 
 «آقای من کجایی آقای من کجایی»
 
هر هفته پرونده ام و دیدی آقا 
مثل همیشه باز چشاتو بستی 

به جای اینکه من باشم منتظر 
تو همیشه چشم براهم نشستی

 با این همه گناهم فقط پر از حجابم
 حتی یه بار ندیدم که ‌بکنی جوابم 

«آقای من کجایی..آقای من کجایی»

 شب ولادت و شب زیارت
 خوب می‌دونم زائر کربلایی

 کربلا گفتم و دلم پر گرفت
 بگو چیکار کنم از این جدایی

 روا بود که گریبان زهجر پاره کنم 
دلم هوای تو کرده بگو چه چاره کنم 

شیش گوشه‌ی حسین وکی میشه باز ببینم 
یه ساله که نرفتم دلتنگ اربعینم

«حسین حسین حسین جان »

 *حضرت زینب اون بالا داد میزد بالا گودال میگفت: حسین! از زیر نیزه شکسته ها میگفت: جان!..*