ستر ناموس نبوت چون حجاب زینب است
محتجب لفظ حجاب از احتجاب زینب است

دانش آموز علی و خواهر ناموس دین
کی دهد معجر قران کتاب زینب است

از مزارش گر صدای سوز و سازی بشنوی
آن صدای سوزش قلبِ کباب زینب است

از میان تربتش بوی حسین آید برون
کهنه پیراهن گمانم در مزار زینب است

*تا لحظه آخر بغل کرده بود،پیرهن داداششو..*

پرچمت گر سرنگون شد من نگه میدارمش
غم نخور بعد از تو پشتیبان پرچم زینب است

ملجا اهل حرم تا ظهر اگر عباس بود
شب نگهبان، در کنار نحر علقم زینب است

* از کدوم زینب بگم؟ این زینبی که مدحشو گفتم یا این زینبی که میخوام روضه شو  بگم..*

با احترام آمد وبی احترام رفت،
با صد سلام امدو با والسلام رفت

آتش دوباره پا روی کاشانه اش گذاشت
با روضه ی شکستن در، از خیام رفت

خلوت نشین پرده ناموس کبریا
همراه شمر و حرمله در ازدحام رفت

ای ساربان! ای ساربان ! آهسته ران آهسته ران
تا در قفای کاروان گوید حسین من اذان 

«بی قافله سالارم! شمر است جلو دارم»

*این خانمی که باعزت واحترام وارد شده بود،عباس اومد جلو پاش رکاب گرفت که پا رو خاک نیاد،همه بنی هاشم اومدن صف کشیدن،سایه عمه اشونو کسی نبینه، الان ببین چی داره میگه:..*

یک آرزو دارد دلم، اکبر ببندد محملم
قاسم به کف گیرد عنان،ای ساربان! آهسته ران

«بی قافله سالارم شمر است جلو دارم»

*صبر میکرد همه چراغای مدینه خاموش شه. میخواست زینبو ببره سر مزار مادرش، اما میگفت هر کدوم یه طرف بایستین، سایه دخترامو کسی نبینه، اما لحظه آخر روز دوازدهم داره دور و ورشو نگاه میکنه یه نگاه کرد سمت علقمه گفت :آی غیرت الله بلند شو،همه رو خودم سوار ناقه کردم،الان میخوام سوار شم ،محرم ندارم اباالفضل....*

«بی قافله سالارم شمر است جلو دارم»