سائلی بر لب خود، ذکر خدایا دارد
کرمت را دل بیچاره، تمنا دارد

تو همان رب کریمی که همه می‌دانند
با گنه کارِ گرفتار، مدارا دارد

ناله‌ی عبد گنه کار و نگاه لطف و
کرم هر شبت ای یار، تماشا دارد

این چه ماهی است، که حتی دل آلوده‌ی من
هوس رفتنِ تا عرش معلی دارد

 خدا دست پر آمده‌ام،  بار گنه آوردم
چه کسی محضر تو، قدرت حاشا دارد

صید دنیا نشود نوکر حیدر هرگز
که هوای دل ما را، خود مولا دارد

از نمازم از نمازم همه دم بوی حسین می‌آید
چون که سجاده‌ی من، تربت اعلی دارد

یا حسن گفته‌ام و پیش کریم آمده‌ام
ذکر زیبای حسن، معجز عیسی دارد
 
جان عالم به فدای دل بی‌تاب حسن
در دلش روضه‌ی ناخوانده‌ی زهرا دارد

هر سر موی سفیدش به خداوند قسم
خبر از قصه‌ی آن کوچه‌ی غم‌ها دارد 

*گفت: آقا من پدر شما رو هم در سن و سال شما دیده بودم اینقدر سرو روی پدرتون سفید نبود. فرمود:  آنچه که من دیدم اگه بابام هم دیده بود همه موهاش سفید می شد ..* 

کوچه و مادر و ضرب لگد آن نامرد
من بمیرم برایش به خدا، جا دارد