کم کم مسافران سحر را خبر کنید
با ذکر یا حسین به مشهد سفر کنید

خود را میان صحن رضا دربه در کنید
شب تا اذان صبح به گنبد نظر کنید

داریم اهل رحمت مخصوصه میشویم
آماده زیارت مخصوصه میشویم

امام رضا همسایه مهربان آقای مهربونم 

شکرخدا که از فقراییم تا ابد
از حاجیان کوی رضاییم تا ابد

شاید ذهنت رو فرستادم سمت این یک بیت که
اغنيا مكّه روند و فقرا سوى تو آيند

جان به قربان تو اى شاه كه حجّ فقرائى

شکرخدا که از فقراییم تا ابد
از حاجیان کوی رضاییم تا ابد

پیش رضا کنار خداییم تاابد
ماراهیان کرببلاییم تا ابد

در صحن کهنه بود که تایید ما رسید
آقا نگاه کردو روادید ما رسید

یعنی آقا نگاه کردن گذرنامه رو امضا کردن کربلا تو از امام رضا داری
اگرم دیر شده و کربلا لازمی و دلتنگی فقط دامن آقا رو بگیر

ای کربلا نرفته حرم را بهانه کن
دل را بیا به جاده مشهد روانه کن

یک گوشه ای ز صحن رضا آشیانه کن
پیش کریم نوکری عاشقانه کن

آنجا برات کرببلا زود میرسد
هی خون دل نخور بخدا زود میرسد

آقا خودش غریب و به فکر غریب هاست
دل‌های آماده که از اول جلسه آماده اید تا الان قربون دلاتون برم این تو و این امام رضا و اینم قسم جوادش و مادرش زهرا

آقا خودش غریب و به فکر غریب هاست
مرثیه خوان روضه یابن شبیب هاست

هرشب دلش شکسته شیب الخضیب هاست
آزرده از مزاحمت نانجیب هاست

یک عمه بود و لشگر اوباش بی حیا
عالم فدای شیرزن دشت کربلا

شاعر : سید پوریا هاشمی