یا صاحب الزمان کم ما را قبول کن
امسال هم محرم ما را قبول کن

از تو نفس رسید و برایت نفس زديم
این ناله های پر غم ما را قبول کن

*آقاجان! همیشه التماس تو می کنیم؛
 توو این شب ها هم التماس تو کردیم...
نفس بده که برایت نفس نفس بزنم

وظیفه است اگر گریه می کنیم
این اشک های نم نم ما را قبول کن 

*جنس گریه شب آخر یه چیز دیگه است هرکی یه گوشه داره میسوزه. بعضیا به خودشون میگن یعنی محرم سال دیگه رو می بینیم یا نه...؟*

خوب و بد این دو ماه همه مهمان روضه ایم
یک مرحمت کن از دم ما را قبول کن

با اشک عیادت دل زخمی ات آمدیم
آقا بیا و مرهم ما را قبول کن 

*هرکی حالش مثل منه اینو بگه...*

حتما قصور کرده ام آقا حلال کن 
عرض ارادت کمِ ما را قبول کن

تا زنده ایم نوکر این خانواده ایم 
این عهد زیر پرچم ما را قبول کن

*قول رو میدیم ان شاءالله آقا کمک مون کنه. ما که میدونیم که از همین جا هم بریم همه دو ماه مونو یهو خراب می کنیم...*

ما قول می دهیم که ترک گنه کنیم
این توبه مسلَّم ما را قبول کن

هر دم حسین گفتم و هر بازدم حسن
هم بازدم و هم دمِ ما را قبول کن 

دارد بساط ماه عزا جمع می شود
این سفره ها بدست رضا جمع می شود

*یا صاحب الزمان...*