باب الحرم - مدح ویژۀ میلاد منجی عالم بشریت حضرت مهدی سلام الله علیها اجرا شده به نفسِ علی اکبر حائری

فهرست

نمایش جزئیات

باز هم جز سخن شهد و شکر هیچ مگو
وقت شادی شده از خون جگر هیچ مگو

تا غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو
مست عباسم و از عمق جگر می خوانم
من غلام قمر نیمه شب شعبانم

مست و دیوانه شدم، عقل به من می خندد
گل نرکس به در و دشت و دَمَن می خندد
نرجس آورده پسر باز حسن می خندد

مُطربا وقت غزلخوانی و بر دف زدن است
شیعه در شادی و شور و شعف و کف زدن است

دوش در حلقۀ ما قصۀ گیسوی که بود
تا دلِ شب سخن از سلسه ی مویِ که بود
شیعه مشتاقِ کمانخانۀ ابروی که بود

هاتفی گفت: که یار ازلی آمده است
چارده بار علی پشت علی آمده است

آنکه در جسم جهان روح شده مهدی ماست
عمر او خضرتر از نوح شده مهدی ماست
کاه در مکتب او کوه شده مهدی ماست

هر که از آمدنش شاد شده کف بزند
سینه اش فاطمه آباد شده کف بزند