مدح ویژۀ میلاد منجی عالم بشریت حضرت مهدی سلام الله علیها اجرا شده ۱۴۰۳به نفسِ حاج محمدرضا بذری

رسیده ای به جلال خود از جمال خودت 
از انتهای افقها کمال خودت 
تو آمدی که حساب خدا درست آید 
رسیده ای که شوی پاسخ سوال خودت 
زمان وصل رسد فصل سرد بگریزد 
که غرق نور زمین سازی از مثال خودت 
تو آمدی که جهان را پر از علی بکنی 
که حل کنی همه را در شکوه آل خودت 
بخوانی اشهد و ان علی ولی الله
نشان دهی به جهان جلوه ی جلال خودت
 
ظهور کن که ظهورت دعای فاطمه است 
مبارک است شب مرتضای فاطمه است
 
ادامه ی همه ی دعوت پیمبر ها 
تجلی ثمرات حسین پرور ها 
حواس فاطمه تنها به نام تو جمع است 
به التماس  دعای تمام مادرها 
نشین به جای حسن بر گذر تصدّق کن 
که نوبت من و ما هم شود از آخرها 
نشسته آل امیّه به جای پیغمبر 
قدم بزن شکند زیر پات منبرها 
تمام همت ما جمع می‌میشود با تو 
که شیعه را برسانی به فتح سنگرها 

بیا که شیعه به رزمایش تو آماده است 
بیا به کشور ما ارتش تو آماده است

به کعبه تکیه بزن که قیام نزدیک است 
کنار رکن یمانی سلام نزدیک است 
نشانه ها همه جا پر شده است می‌گویند
که ظهر ظهور عشق امام نزدیک است 
بگو به جمع جهالت به جهل جولان ده 
کمی نمانده دگر فتح شام نزدیک است 
نفس بزن که بریزند زور و ظالم و ظلم 
بگو به این همه غم التیام نزدیک است 
مدینه منتظر یک تقاص کهنه ی توست 
مدینه منتظر است انتقام نزدیک است 

ورق ورق دل تقویم کربلا با توست 
چه غم از این همه غم تیغ مرتضی با توست 

بگیر تیغ بنوشند اقتدار تو را 
که تب کنند و ببینند تا تبار تو را 
بگیر تیغ، خدا را به حال آوری و 
میان رزم ببیند علی وقار تو را 
به روی گردنِ گردنکشان قدم بگذار 
که مهر خویش کنند آتشین غبار تو را 
زمین به زیر قدمهای توست می‌شنود 
شکوه نعره ی لا یمکن الفرار تو را 
اُحد گذشت محال است تا که در بروند
بزن که تا بچشد ضرب دولفقار تو را 

بتاب ای سحر شب فروز ما هستیم 
قسم به چفیه ی آقا هنوز ما هستیم

مرا ببخش که با تو قمارها دارم 
از انتظار خودم انتظارها دارم 
مرا ببخش که نام تو گفتم و پسِ ذهن 
برای منتظرانت شعارها دارم 
مرا هزار امید است و هر هزار تویی 
مرا ببخش که جز تو هزارها دارم 
به یاد تو که نیفتاد هر که من را دید 
از ادعا و نبودن عیارها دارم 
مرا به خویش نشان ده که خسته از قفسم 
تنیده ام به تن خود حصارها دارم

نگاه توست که تقدیر ما بگرداند 
دعای گوشه نشینان بلا بگرداند 

بس است این همه اندوه در جهان برخیز
دمیده حضرت خورشید آسمان برخیز 
صدای کودک غزه صدای گریه ی قدس 
دعای ضاحیه یا صاحب الزمان برخیز 
صدای حجت حق می‌رسد به تک تک ما 
برای جمع جهان جان جمکران برخیز 
به پا بخیز تویی سیصد و چهاردهم
به پا بخیز رسیده قرارمان برخیز 
میان یار و من و تو حجاب ما هستیم 
تو خود حجاب خودی حافظ از میان برخیز 

مباد آنکه بمانی که یار بسیار است 
به پا بایست برادر که کار بسیار است
 
بیا که دیده ی ما را به گریه واکنی و 
برای مادر خود خیمه ای به پا کنی و 
نشسته ام سر راهت برای من کافی است 
دو لقمه نان و گلیمی که دست و پا کنی و
میان مسجد سهله کنار خانهٔ خود 
چه می‌شود که کمی عشق نذر ما کنی و 
برای ام البنین و برای فاطمه و
 برای چهار امامم حرم بنا کنی و 
آقا به درد کارگری میخوریم بین بقیع 
سپس حواله ی مارا به کربلا کنی و 
میان کرب و بلا زخم مشترک داریم
 بیا که فریاد یا لیتنا معک داریم