دلش بیکرانه رقیه
کنج عرش آشیانه رقیه
قامت سرو اکبر و عباس
میشه سایبان رقیه
به روی پر جبرئیل جا داره_ جانم
میون چشاش عکس دریا داره_ جانم
پسرای ارباب علی هستن پس
دخترش هم ارث از نام زهرا داره
صاف و ساده شبیه آبه
مثل ماه تو شبا میتابه
توی شام ظلمت تنها
 قرص قمره اربابه

«رقیه جان بی بی جان»

نگاش گوهر و الماسه
رد پاش عطر باغ یاسه
بهتر از این نمیشه وقتی
عموش حضرت عباسه
به روی لبش قند و شکر داره _جانم
دوباره ملک عود ومجمر داره_جانم
سه تا علی داره اباعبدالله
یعنی این که رقیه سه برادر داره
تو چشماش نور تردد داره
روی لب هاش تشهد داره
اربابم توی خونش امشب
باز جشن تولد داره

«رقیه جان بی بی جان»