نمانده راهی برای مسلم
طناب دارست سزای مسلم

راه تو جز بلا ندارد
کوفه میا وفا ندارد
از حرمت حیا ندارد 
عزیز زهرا

منم منم سفیر تو 
 فدایی مسیر تو
به کوفه ام اسیر تو 
وای حسین

«میا به کوفه یا حسین
وای حسین»

خبر ندارم کجای راهی
میا که عازم به قتلگاهی
 
کوفه دیار مکر و حیله ست
روز به نایب تو پیوست 
شب در خانه ولی بست
عزیز زهرا

جماعت بدون درد 
به وعده اش عمل نکرد
شدم غریب کوچه گرد 
وای حسین

«میا به کوفه یا حسین...»

ز بی پناهی سپرده ام من
دو کودکم را به دست دشمن

*هی میگفت مسلم(ع)چرا نمیری الان مأمورا میان، هی دوباره برمی‌گشت پشت سرشو نگاه میکرد،می‌گفت شُرِی اینا امانتین،روزی که میومدم مادرشون با گریه دست اینارو تو دست من داد،شُرِی یه روزی قافله زینب(س) کبری از اینجا رد میشه، امانتیامو دست زینب(س) بده*

از جریانه کوفه پیداست
خنجر و تیغشان محیاست
بر سر حنجر تو دعواست
 عزیز زهرا

سرت زتن جدا شود
چه آتشی به پا شود

قد سه ساله تا شود،وای حسین
میا به کوفه یا حسین...وای حسین