نوشتم که بیایی ولی پشیمانم
چه بود حکمت این آمدن نمیدانم

چه بود قصه ی آن نامه ها و زاری ها
ز کار مردم کوفه حسین حیرانم

فقط نه اینکه دلم را شکست نامردی
به ضرب مشت و لگد ها شکست دندانم

حرامزاده ی مرجانه افترا زده است
که خارجی ام از قشر نامسلمانم

*میترسم همین صفتم به تو بگن حسین جان... *

شکسته باد دهانش به تو اهانت کرد
بریده باد زبانش که داد دشنامم

آقا جان!همه ی اینا رو میکِشم هزار جان گرامی هم اگر داشته باشم فدای تو نگرانیم اینه..*

 دلم برای تو و خانواده ات تنگ است
نیا به کوفه عزیزم که شهر نیرنگ است

تو عازمی و از این ماجرا خبر دارند
به جای گل همه شمشیر بر کمر دارند

شنیده اند که اکبر کنار تو راهیست
شنیده اند و به دستان خود تبر دارند

بگو به ماه حرم جان من مراقب باش
به چشم های علمدار تو نظر دارند 

تو را به گندم و سکه فروختند آقا 
به جای عشق علاقه به سیم و زر دارند

برای کشتن تو هم قسم شدند حسین
برای ذبح سرت نقشه ها به سر دارند