ساقی از خم ولایت بچشان باده 
که امشب به تولای علی مست شوم
بی خبر از هست شوم
عاشق یکدست شوم
سر بکشم، پر بکشم
حلقه ی اقبال زنم
از قفس خاکی تن بال زنم
لب به سخن باز کنم
خوانم و پرواز کنم
گویم و اعجاز کنم
بر دو جهان ناز کنم
مدح علی بر همه آغاز کنم

منم و عشق امیرم 
به همین عشق اسیرم
که کشد سوی غدیرم
روم و دامن دلدار بگیرم 
نگهی افکند آنگونه که صدبار شوم 
زنده و صد بار بمیرم
چه غدیری،چه امیری، چه بشیری،
چه مه و مهر منیری،
چه قیامی، چه پیامی،چه امامی چه مقامی،
همه جا بهر عنایت همه جا نور ولایت
شده از خالق معبود روایت که بود عید ولایت، 
ملک و حور پری، ارض و سماء
کوه و چمن، دشت و دمن،ریگ و حجر
نخل و شجر،جن و بشر 
یکسره کوشند،مگر تا شنوند
از دو لب ختم رسل،فخر سبل،هادی کل
مدح علی، شیر خدا را

جبرئیل آمده از سوی خداوند تعالی
به رخش نور تجلی، به لبش حکم تولی
که علی ختم رسل،گوهر بحر جلالت
نبی اُمیِ خاتم،پدر عالم و آدم
صلوات از سوی حق برتو و بر آل تو هردم

به علی باش مبلغ،به تو امر از طرف خالق 
سرمد شده بلّغ برسان حکم خدا را ، و بگو گفته ی ما را که خدا یار تو باشد، اگر امروز زبان را نگشایی و تولای علی را به خلایق ننمایی دل اهل ولا را نربایی

بخدایی که چنین داده تو را قدر و جلالت
به تو و حیدر و آلت،همه ابلاغ تو باطل شود از بدو رسالت بگشا لعل لب و بانگ به عالم بانو سیطره ی کفر دورویی همه برهم بزن از شیر خدا دم بزن اینک بچشان بر همگان جام ولا را...

«علی یا علی ، علی یا علی»