بزرگِ آفرینش، اوج اعجاز خدا زینب
به یک پیکر تمام خَمسه ی آل عبا زینب 

عبا یعنی حجاب روی اصحاب کسا زینب 
و شد تفسیر کاف و ها و عین و صاد و یا زینب 

چه میفهمیم از زینب؟ و ما ادراک ما زینب 
چه میفهمیم از آن آیینه ی خَیرالنسا زهرا

از آن پا تا به سر حیدر از آن سر تا به پا زهرا 
از آن در کوفه پیغمبر از آن در کربلا زهرا 

از آن در خَلق و در منطق از آن خُلق و صدا زهرا 

«بلی گفتیم یا زهرا اگر گفتیم یا زینب »

کمی از ماتمش اوج مصیبت بود عالم را
به اشکش اشک میریزیم ایام محرم را

کتیبه چادرش، از معجرش داریم پرچم را
از او داریم عزای اشرف اولاد آدم را

بزرگ بانوان ام المصائب رَبّنا زینب 
زنی از خیمه نازل شد زنی سر تا قدم قرآن 

وجودش سوره ی توحید، روحش سوره ی انسان
زنی چون کوه پابرجا زنی در کسوت مردان

که چون خورشید عمری در حجاب نور خود پنهان
قمر آورده با خود سوی میدانِ بلا زینب 

دو ماه آورده همراه خودش چون قاسم و اکبر
دو تا مانند جَدهاشان دو تا جعفر دو تا حیدر 

که عمری سرفراز از نام شان باشد همین مادر 
رجز خوانده ست، شد با این رجز در کربلا محشر

میان خیمه اما دست دارد بر دعا زینب 
برایش اشک می‌ریزد فرات و دجله، جِیحون هم

به گَرد عشق او هرگز نخواهد بود مجنون هم
که خود آواره، اولادش برای عشق در خون هم

برای پیکر طفلان نرفت از خیمه بیرون هم
به بالین علی رفته ست اما تا کجا زینب