*ترجمه ترکی👇 

کربلا آینه اهل ولاست ، 
کربلا فانی نمیشه 
کربلا اصل بقاست
کربلا سلم و رضاست 
کربلا میکدهٔ اعظمِ عشاقِ حسین است

 هر کسی که سرش روی نیزه ها نرفت سالک این راه نمیشه 

حتی اگر به جادهِ عشق آمد هم 
راه رو پیدا نمیکنه
 
کربلا مقصد و مقصودِ تمام شهداست
کربلا شهر بلاست وعده گاه شهداست

*هر کسی کربلا رو شناخت به راه دیگه کشیده نمیشه
 
راه درست رو حتی اگر سخت پیدا کنه ولی آخر پیدا می‌کنه 

به هر جای دیگه هم بره بازم یک روز برمیگرده 

هر کسی تو این مسیر قدم گذاشت بدونید خونش تو همین مسیر جاری میشه  

تا خدا هست کربلا هم هست 
کربلا روضه نیست مکتب ایثار و حقیقت برای عالمیان است 

و قسم به کرب و بلا.
و قسم به قتیل العبرات
خاک کربلا آدمی رو به عرش حیات میکشونه 

و قسم به حضرت ذات  هر کس که غرق معشوق باشه میرسه به کشتی نجات
عاشق و وصل می‌کنه ،خون به عتبات
 
به ملکوت و نفحات 
در جان تاریخ هست کرب و بلا
و قلب تپنده کربلا زنده س زنده 

*اصلا بذار از زیبایی ها و قشنگی های منظرهٔ کربلا بگم*
 
هم از سفیدیها و هم سیاهی هاش 
اونجا یک بیابان است  حقیقتش ولی 
اینه کربلا جام جهان است

اونجا به قد عالم ، فاش اسرار نهان است  
پیر کربلا جوان است 
کربلا از کعبه افضل تر است 
کربلا قبلهٔ جان است 

در کربلا کمترین قیمتش، خون بهاست 
حرف اینه کی می فروشه و کی میخره؟؟

اونجا یک بیابان است که آهوهاش مافوق خُتُن است 
اونجا تا چشم کار می‌کنه سرو و سمن است
کربلا یک وطن دیگر است 
_____________

بیابان با وجود تو برای ما بیابان نیست
کسی که با تو می آید سفر, دیگر پریشان نیست

کنارِ تو کسی دلواپسِ خار مغیلان نیست
بیابانگردمان کردی ولی، زینب پشیمان نیست

اگر دربدرِ کوه و بیابانم کنی، عشق است
اگر زخمیِ صد، خارِ مغیلانم کنی، عشق است

پریشانم کنی، عشق است، 
حیرانم کنی عشق است

اگر دنبال معشوق است دل، 
دنبال سامان نیست
بیابانگردمان کردی ولی
 زینب پشیمان نیست

برادر جان تو ثارالله و
 ثارالله دیگر، من

حسینِ قبلِ خنجر تو 
حسینِ بعدِ خنجر من

تجلی می کنم در تو
 تجلی می کنی در من

شهادت یا اسارت هر دو آغاز است، پایان نیست
بیابانگردمان کردی ولی ،زینب پشیمان نیست

بِنِه پا بر زمین، این خاک ها مشتاق و لبریزند
تمام دختران یک یک مژه بر پات می ریزند

نباید هم به مهمانداریت این قوم برخیزند
چرا که خلق می دانند صاحب خانه، مهمان نیست
بیابانگردمان کردی ولی ،زینب پشیمان نیست

میان کاروان تو ندیدم غیر زیبایی
جوانان رشید و نونهالان تماشایی

به همره بار گل آورده ام آن هم چه گل هایی
غلط گفته هر آنکه گفته این صحرا گلستان نیست
بیابانگردمان کردی ولی ،زینب پشیمان نیست

محال است از میانِ خیمه، آه سرد برخیزد
ز کوه صبر من حتی نشان درد برخیزد

اگر زن شیرزن باشد به جنگ مرد برخیزد
بجنگم با سنان هرگز سنان که جزو مردان نیست
بیابانگردمان کردی ولی زینب پشیمان نیست

به زیر سایبانِ قد و بالای تو می خوابیم
من و این کاروان از چشمه فیض تو سیرابیم

نه اینکه دست ما دور است از آب و پی آبیم
فراتِ بی لیاقت ،لایق لب های طفلان نیست
بیابانگردمان کردی ولی زینب پشیمان نیست

چه خوشبخت است
طفلی که به حلقومش نگات افتد
چه خوشبخت است
 آن کس که روی نعشش عبات افتد

یکی با لب، یکی با دل، یکی با سر به پات افتد
دل سلطان عالم را به دست آوردن آسان نیست
بیابانگردمان کردی ولی زینب پشیمان نیست 

غم عشقت بیابان پرورم کرد
به ما گفتی صبوری کن صبوری
صبوری طرفه خاکی بر سرم کرد

یکی درد و یکی درمان پسندد 
یکی وصل و یکی هجران پسندد
من از وصل و من از هجران
پسندم انچه را جانان پسندد