*انگشت مبارک باز کرد جا بهشت همه مون رو نشون داده برو داخل میگه :تا اومد توخیمه دید ابی عبدالله ایستاده تا چشم ابی عبدالله بهش افتاد یه لبخندی رو لبای حسین نشست سلام، سلام قربونت بشم, اومدی؟دیراومدم ببخشید.گفت :بیا جلو جات رو تو بهشت نشون بدم.گفت: آقا بهشت نمیخوام.چی میخوای؟گفت :حسین جان اگه میشه فردا زمین خوردم بالاسرم اومدی همینجوری یه لبخند بهم بزن. امشب میخوام مهمان سفره ی شهیدبزرگ انس بن حارث ،این مرد بزرگ ،این صحابه  ی پیغمبر بشیم.تو غزواتی در رکاب پیغمبر بوده از صحابیه ،تو مسجد نشسته بودن تو مدینه پیغمبرخدا بالای منبر بودن صحبت میکردن گرم صحبته پیغمبر اکرم یهو دیدن درِ خانه ی علی بازشد یه آقازاده ای بدو بدو وارد مسجد شد.عادت پیغمبر این بودحسن و حسینش رو که میدید رنگ چهره عوض میشد. بالامنبر ابی عبدالله بدو بدو امدن،
پیغمبر بغلش کرد، رو زانو نشوند انگار یهو حال پیغمبر عوض شد صدا زد:آی مردم یه روزی این‌حسین منو تو یه سرزمینی بنام کربلا تشنه می کُشنش تنهامیکُشنش، غریب میکشنش،جونِ حسینِ منو جونِ شما. انس بن حارث تا این صحبت رو از پبغمبراکرم شنید گفت آقاجان کربلا کجاست ؟پیغمبرفرمودن: نزدیک کوفه و درکنار نهر فرات آدرس رو فهمید.میگن با اینکه اهل کوفه بود زن و زندگی رو جمع کرد اومد کربلا ساکن شدبه امید اینکه ی روزی ابی عبدالله اومد کربلا جا نمونه.آره اینجوری بایدمنتظر امام زمان بود.راوی میگه: من از کربلا میرفتم کوفه زیادمیامدم همیشه میدیدم  یه خیمه ای کنار برپاست تا کاروانهامیخوان بیان میدیدم یه پیرمردی ازچادر میاد بیرون نگاه به این کاروانها میکنه مایوس دوباره برمیگرده تو چادر یروز از سر کنجکاوی گفتم پیرمردچی میخوای تو ؟من دیدم هردفعه این کاروانها میان تومیای اینجوری نگاه میکنی، منتظر کاروانی هستی؟ گفت بله.کیه این کاروان، چجوریه؟ نشانه اش چیه؟فرمود:منتظر قافله ی حسینم.حسین؟ آره پیغمبر بهم خبر داده یروزی حسین ،آقام تو همین بیابون شهید میشه.گذشت گذشت روز دوم محرم از خیمه اومد بیرون دید ای جانم آره دیگه قافله اش داره میاد.*

*میگن روز عاشورا، پیرمرد بود سنی گذشته بود ازش وقتی امد از ابی عبدالله اجازه ی میدان بگیره ابی عبدالله ی نگاهی بهش کرد. شروع کرد گریه کردن. میگه: این ابروها رو داد بالا با یه پارچه ای سرش رو بست وارد میدان شد.مقتل مینویسه: هجده  نفر رو به درک واصل کرد او هم مثل بقیه ی یاران حسین رفت زمین خورد ابی عبدالله اومد بالاسرش بغلش کرد. *

«یعنی میشه ی روزی ماهم زمین خوردیم سر ما رو هم بغل بگیری؟....»

*میگه کربلای پنج تو اون تاریکی شب اومدم رد بشم دیدم یکی مچ پام رو گرفت برگشتم: دیدم یه نوجوون سرو صورت خونی زخمی شده نشستم بالاسرش گفتم گریه نکن، نترسی ها فکر کردم ترسیده بچه، ازم کمک میخواد گفتم الان امدادگر رو صدا میزنم بیاد.گفت: امداد گر نمیخوام. گفتم: چی میخوای؟گفت: میشه برام عاشورا بخونی؟میگه گفتم، وسط این درگیری؟گفت اگه میشه برام عاشورا بخون میگه گفتم باشه."بسم الله الرحمن الرحیم السلام علیک یا اباعبدالله"دیدم شروع کرد به گریه کردن خوندم."اللهم العن اول ظالمن ظلم حق محمد" میگه دیدم داره همینجوری نگام میکنه. تا گفتم" السلام علیک یا اباعبدالله والارواح التی حلت بفنائک" میگه دیدم این چشا انگار باز شد چشا داره برق میزنه. دستمو سفت گرفت گفت میبینی همه جا روشن شده.میگه: هرچی نگاه کردم دیدم شب ظلمانیه فهمیدم این چشا داره یه چیز رو میبینه تا گفتم: "السلام علی الحسین" دیدم‌ چشاش افتاد خم شدم چشماش رو بوسیدم هی صدا میزدم این چشا آقاش رو دید رفت.من میدونم‌ گیر کارم کجاست خوب میدونم از دست کی برمیاد. *

یازهرا جوازِ نوکریمونو باطل نکن 
مارو حرم نرفته, زیرگِل نکن 

یازهرا پیش شما روسفید شدن
رو پایِ آقام شهید شدن
تموم آرزومه...

آخر یه روز حاجتمو ازت میگیرم 
مثل تمومِ شهدا برات میمیرم

*حسین جان میدونم قابل نیستم منی که بزرگ شدم توروضه هات. نگی منو نمیخوای منی که جوونیمو دادم برات 
نگی منو نمیخوای*

#ترکی 
عالم گول اولا، بیٖر دَ گُلِ بوالحسن اولماز
بیر د چمنِ کرب و بلا تَک ،چمن اولماز

ایران شهداسی سَنَ قوربان دی حسین جان 
لا یوم کیومک سَنْ تَک کیمیٖ اولَن اولماز

حسیــــــــــن ای تشنه لب
حسیــــــــــن ای بی کفن 

نیزه دی خنجر دی
هَمهَمه دی هَلهَله دی