از جا بلند شو ای همه آرزوهام
شدت گرفته ای ، شتابِ لحظه هام

 صد سال یهو بالا سرِ تو پیر شدم 
دیگه نمیبینه چشام 

اینقده دست و پا نزن پیش پدر
پا شو بابای پیرتو حرم ببر

نمیتونم تنت و جمع و جور کنم
شدی پراکنده پسر، شدی پراکنده پسر
  
 سپیدارِ بابا که پخشی تو صحرا
برام بردن تو شده یک معما 

نفس هام آتیشه، تنت جمع نمیشه 
شدی تیکه تیکه، شدی تیکه تیکه 

«علی اکبرِ من»

 گرفته خون ، مویِ سیـــــاهِتو 
سخته شناسایی رویِ ماه تو

اسمت علی بود و همه ریختن سرت
همین بوده گناه تو همین بوده گناه تو

با سختی رو پاهام میزارم سرِتو 
چه نیزه ای گیر کرده تو حنجرِتو

میخوام برت دارم میترسم بریزه
از دست من پیکر تو،
 
پا شو نور دیده،  اَمونم بریده 
واکن باز چشاتو، که عمه رسیده 

پاشو یارِ عمه،کس و کارِ عمه
شده چشما خیره به رخسارِ عمه 

«علی اكبر من»