"الهی عبدک ببابک،مسکینک ببابک"

شب اصحابه،یاد شهدا بخیر...

*من معتقدم فقط برای شب عاشورا نیست
برای همه شب ها هست خصوصا شب چهارم محرم*

امشب شهادتنامه عشاق امضا می شود
حسین جانم...حسین جانم...شاید تا عاشورا زنده نباشم...یه سلام میدم برا همه عمرم حساب کن،اگه نبودم یاد گریه کنات بنداز تو این روضه هات یادم کنند.اگه نبودم، مادرت می دونه، خودت میدونی، بدم، آلوده ام ولی دوست داشتم،ولی من با تو آروم آروم پیر شدم.‌‌..

حسین جانم...حسین جانم....

تو در عین غریبی بر تمام خلق سلطانی
تو در اوجِ عطش آبی، تو دریای خروشانی

اگر چه اهرمن انگشترت را برد می بینم
که در ملک خدا تا عرصه ی محشر سلیمانی

تو هم خون خدا هم زاده ی خون خداوندی
تو مجروحی، تو مذبوحی، تو عریانی، تو عطشانی

*آخرش میدونی چی شد؟همه اصحابش رفتند..."و بقی الحسین فردا وحیدا غریبا..‌.." *

تو هم خون خدا هم زاده ی خون خداوندی
تو مجروحی، تو مذبوحی، تو عریانی، تو عطشانی

*یه چیزایی یادم میاد که ای کاش یادم نیاد...چهار کلمه مقتل:" ثم اَقبَلوا علی صَلبِ الحسین..." *

سر پیراهن تو گریه ی ما را در آوردند
میان این همه کشته چرا تنها تو عریانی؟

به تن داری هزاران زخم تیر و نیزه و خنجر
نباید سنگ بارانت کنند، آخر مسلمانی

هزار و نهصد و پنجاه سال می گریم
بر آن تنی که پذیرای جای تیر نبود...

*"و بقی کالقنفذ..."بدنش مثل خارپشت شد...یکی شمشیر میزد،یکی نیزه میزد...*

پیرمردانِ ناتوان حتی
با عصا می زدند بر بدنش

*مادرش صدا میزد بنیَّ...قیامت میشه،صدا میزنند:شهدای کربلا بیان؛یه دسته میان؛دونه دونه شهدا رو صدا می زنند.شهدای مدافع حرم بیان...شهدای جنگ با اسراییل بیان...همه میرن...یه دسته موندن...
به درد نخورا هم بیان...من کاری برات نکردم ولی صدام برای تو گرفت...من برای تو خسته شدم...*

نیازی نیست تا قرآن بخوانی بر روی نیزه
تو قرآنی، تو قرآنی، تو قرآنی، تو قرآنی

*حسین جانم یه فکری به حال ما بکن...
بی ادب نیستم ولی کارم گیره...به خدا اگه ما رو این جوری دست خالی رد کنی برای خودت بده...*

یه کنج از حرم بهم جا بده
دلم تنگته،خدا شاهده
هوای حرم هوای بهشت
ببر کربلا به جای بهشت

آبروی دوعالم... آبروی دوعالم...حسین جان!

چون چاره نیست می روم و می گذارمت...

*من سر خود برای مجلس گرم کنی یه حرفی رو هوا نمی زنم...باور نداری؟!

ریان بن شبیب،جد ما رو غریب گیر آوردن
ریان بن شبیب آبو واسه حبیب دیر آوردن

تو شیب گودال سرازیر شد
حسین پیر شد...حسین پیر شد...

ته گودال زمین گیر شد
حسین پیر شد...حسین پیر شد...

به زخم پیکرت ای جانِ جانِ عالم هستی
چرا خورشید می تابد؟ تو خورشید فروزانی

شاعر: استاد حاج غلامرضا سازگار