گر بگردی در زمین و در زمان و عالمین
هیچ عشقی نشود والاتر از عشق حسین

 بانیانِ عرش هم گویند نامش را مدام
بَه چقدر زیباست،این آهنگ و این نام حسین

«حسین....یا اباعبدالله»

چشم خود را باز کردم ابتدا گفتم حسین
با زبان اشک های بی صدا گفتم حسین

ماند هل من ناصر بی پاسخ اما بارها
آمدم از کرب و بلا لبیک تا گفتم حسین
حسین...

غم شیرینم یا اباعبدالله
دین و آیینم یا اباعبدالله 

یه روزی آخر وسط روضه
تو رو می‌بینم یا اباعبدالله 

شب نورانی یا اباعبدالله 
دم طوفانی یا اباعبدالله
 
همه محکومن به فراموشی
تو جاویدانی یا اباعبدالله تو جاویدانی 

ای دم محزون غم طولانی
السلام ای حرمت شرح پریشانی

زلف آشفته ات دلمو خون کرد
جذبه ی تمثالت عالمو مجنون کرد

«یا اباعبدالله....»