یه غصه تو دلم شده دوباره قاتلم
چه آتشی شده داره میسوزه حاصلم
تویی نگار من امام اقتدار من
شهید تشنه لب امام روزه دار من
مگه از آهنه دلم برا تو میزنه
شهادتت آقا هنوز دلم رو میشکنه
ایشالله خونِ تو ریشه ی ظلمو میکنه

«شهید تشنه لب امام روزه دار من...»

رسیدی کربلا زیارتت قبول آقا
حالا چیکار کنیم با جای خالی شما
چجوری سر کنیم زندگی رو بدون تو
چطور ما زنده ایم روی زمینِ خونِ تو
بیا دوباره باز تکیه به اون عصا بزن
بازم رجز بخون به دل دشمنا بزن
دلامونو ببر خنده به روی ما بزن

«شهید تشنه لب امام روزه دار من...»

ببین که دخترات زبون روزه پا به پات
میون مدرسه فدا شدن همه برات
رقیه ها همه به صف شدن تو همهمه
با زخم پهلوشون دارن میگن یا فاطمه
کنار باغبون همینجا زیر آسمون
یه گل نه صد تا گل پرپر شد میون خون
فدا شدن همه به عشق صاحب الزمون

«شهید تشنه لب امام روزه دار من...»

تو رو که بوسیدم نگفتی بار آخره
کجایی دخترم این ناله ی یه مادره
تو خاک مدرسه پی تنت میگردمو
نمیدونم باید به کی بگم این دردمو
کجایی دخترم که مادرت بیچاره شد
تو زیر آوار و پدر تو آواره شد
کتاب و دفترت خونی و پاره پاره شد

«حسین آقام آقام حسین آقام آقام ...»