ازبس نبی به شخص علی التفات داشت
حتی در احتضار هم از این صفات داشت
 
خود چشمه حیات ولی تشنه علیست
گویی از او اراده ی  آب حیات داشت 

بوی علی شفای بوی غم‌ و دردمصطفاست
 ور نه رسول پیش از اینها وفات داشت

 سینه به سینه اش دم آخر نهاده وگفت
هرکس که حیدریست درعالم نجات یافت 

محراب را چو غیر علی دید در نماز او را 
به قیض بر حذر از آن صلاه داشت 

محراب را به شأن علی دیده بود و بس 
آن رهبری که وقت رکوعش زکات داشت
 
چون گفت راز خود را در گوشی فاطمه 
زهرای خسته خنده ز شوق ممات داشت
 
آغوش میگشود برای دو نور عین
از بس به بوسه حسنین التفات داشت

 با هر نظر حبیب خدا داشت نکته ای
 اما نگاه زینب کبری نکات داشت

 تا آخرین نفس نگرانِ حسین بود 
گاهی گریز روضه آب فرات داشت