طبیب دوّار عالم به تو بدهکاره عالم
بعد تو و رفتنِ تو گریه شده کار عالم
بعد تو دیگه هر دلی شکسته میشه
حرمت زهرا و علی شکسته میشه
دیگه تو این خونه خوشی نمیمونه
پهلوی زهرا رو غریبه میشکونه
میبینی دنیا رو تنها نزار ما رو
بشکنه دستی که میزنه زهرا رو

«یا رسول الله فی امان الله»

بعد تو دنیا میسوزه عرش معلی میسوزه
جلو چشای آقامون چادر زهرا میسوزه
مدینه از برگ گلت گلاب میگیره
که فاطمه تو خونشم حجاب میگیره
مدینه نامرده فاطمه پُر درده
چیکار کنه با اون دستِ ورم کرده
علی عزاداره خونِ رو مسماره
تو کوچه می افته یه تیکه گوشواره

«یا رسول الله فی امان الله»

کوچه شروعِ این راهه که ما رو کشته واللهِ
وعده ی زهرا و حیدر دور و برِ قتلگاهه
حسینُ مِنّیِ تو رو شنیده بودن
حسینو توی بغلِ تو دیده بودن
بعد تو عاشورا جلو چش زهرا
حسینِ تو عریان میمونه تو صحرا
میان همه گودال برای خندیدن
یه پیروهن کهنه به ساربان میدن

«حسین...»