باغ و بهارم گلِ زهرا 
عشق و نگارم گلِ زهرا
دار و ندارم گلِ زهرا
ماه شب تارم گل زهرا 

شرابِ امشبِ من ، زِ جامِ دیگری است
که ساقیِّ دلِ من ، امامِ عسکری است

به رقصِ مستیِ من مَلَک نظاره کند
فلک به یا حَسنَم پر از شراره کند

مست و خرابم گلِ زهرا
در تب و تابم گلِ زهرا
عِطرُ گلابم گلِ زهرا
حساب و کتابم گل زهرا

 مولانا یا امام حسن
مولانا یا امام حسن 

طوافِ کعبه بُوَد همیشه دورِ سرت
فدایِ چشمِ تو و فدایِ گُل پسرت

یوسفِ زهرا ، اباصالح 
هستیِ مولا، ابا صالح
عیدی ما را  ابا صالح 
عنایتی فرما اباصالح

شِکفته گل به رخ ،از سِرشک دیدهٔ من
 اسیرِ زلف تو شد دلِ رمیده ی من

ای همه هستم گل زهرا
با دلِ مستم گل زهرا
دل به تو بستم گل زهرا
ز غیر تو رَستم گل زهرا

مستم و ساغرِ من خُم شده جای سبو
دل ز خیالِ رُخت می زده تا به گلو

بود و نبودم ،زِ دعایت
نای سجودم به نوایت
ای همه بودم به فدایت
پر زده وجودم به هوایت

با قدمت مددِ، آمده عیدِ همه 
بر ره مهدیِ توست چشم امید همه

دل سر کویش، گل زهرا
مست سبویش گلِ زهرا 
پر زده سویش گل زهرا
دیوانه ی رویش گل زهرا

«ای آقا جان ...»
 
ز فرط جام جنون خراب و خانه به دوش 
منم برای حسن، غلامِ حلقه به گوش

دیدن روی ماه تو اگه یه روزی پا بده 
با گوشهٔ نگاه تو حاجتم و خدا بده

دلی به تو بستم دل پریشونه
شده دل مستم دیوونه دیوونه
ای عزیزم