اگه گل خنده رو لبا اومد
ستارۀ «سُرَّ مَن رَءا» اومد
مدینه به سامرا میده مژده
نوۀ جواد ابن رضا اومد

امشب، می‌باره از تو آسمون گلِ شادی
از راه، رسیده نورِ چشمِ حضرت هادی

میان از راه ملائکه
صف کشیدن دوباره که
دخیلِ گهواره‌ش بشن امشب

متبرّک می‌شه فضا
وقتی گل کرده این شبا
حسن بن علی مدد بر لبا

«حسن بن علی مدد» 

کوچه‌های سامرا چراغونه
تمومِ حرم آینه‌بندونه
تا که بگیریم اذن دخول امشب
روی گونه‌ها نم‌نم بارونه

هر کی می‌بینه صحن شو تا به سحر شاده
صحنش برای ما مثه صحن گُهرشاده

نسیمی آشنا میاد
شمیمِ سامرا میاد
دل عاشق دوباره بی‌تابه

یه دلم مشهدالرضا
یه دلم صحن سامرا
زائرت بی‌قرار سردابه

«حسن بن علی مدد»

به دلایِ عاشقاش نظر داره
برای ما مژدۀ سحر داره

آسمون بی‌کرانۀ مهرش
برای جهان ،قرصِ قمر داره

گفته به ما از سحری که رو لبا خنده‌ست
گفته از امیدِ دلا، دل به امید زنده‌ست

امیدِ انبیا میادخاتمُ الاوصیا میاد
می‌شه چشم و چراغ این دنیا
عالمی غرق نورشه
بی‌قرارِ ظهورشه
بی‌قرارِ رسیدن فردا

«حجة بن الحسن مدد مولا»