السلام علیکم یا اهل بیت نبوه 

باز هم یک فاطمه از دست دنیا سیر شد 
آیه های غربتِ آل علی تفسیر شد

*باباش در شأنش فرموده :فداها ابوها
ای جان عالم بفدای این کریمه*

فاطمه آنقدر در دنیا نمی‌مانند 
فاطمه ها آنقدر مهمان دنیا نیستند
فاطمه ها روبروی فتنه ها می ایستند
فاطمه ها را غمِ مظلومِ عالم می کُشد
فاطمه ها را غریبیِ علی جان می کُشد

* برا زیارت امام رضا به دستور  حضرت راه افتاده بود اما نرسید و غربتِ برادر رو ندید 
غربت این علی جان رو ندید *

مثل هم بودند اگر چه فاطمه هایِ خدا
داشتند با قم فراوان با مدینه فرق ها

*بخدا قم این فاطمه رو تحویل گرفتند
دستور دادند تمام نامحرم ها رفتندتمام محله قُروق مخدّرات شده بود کسی حقِ نگاه کردن نداشت.راوی میگه حتی مرکب خانمم دیده نمی‌شد چه برسه به اینکه قامت این خانم دیده بشه  دیگه نمیخوام برم سمت روضه های شام مدینه هم عصمتُ اللهِ الْکبری زیر دست و پا افتاده بود همه داشتند به فاطمه نگاه می کردند*
 
مثل هم بودند اگر چه فاطمه های خدا
داشتند با قم فراوان با مدینه فرق ها

*چه فرقی داشت ؟*

شهرِ قم با علی گویان، سرِ دعوا نداشت
شهرِ قم بر آبرویش چون مدینه پا نذاشت

با ستمکاران عالم آن یَدِ واحد نداشت
کوچه های تنگش اصلا قنفذ و خالد نداشت

*آخ بمیرم یه فاطمه اینطور براش کوچه وا کردند همه زنها جمع شدند یکی یه شاخه گل آوردن اما یه فاطمه ای بین کوچه گیر افتاد خدا نیاره کنار بچه ای مادرش بزنند.
خدا لعنت کنه این اسرائیلی ها رو بچه هایی که داغ داشتند برا مادراشون خدا ازشون نگذره*

شکر حق این فاطمه مثل مادرش 
قاتلانش را ندیده در کنار بسترش

*بخدا قاتلاش تا کنار بسترش اومدن
نیومدن برای عیادت اومدن ببینن چه کردن با شکار..*

روی او نیلوفری و چادرش خاکی نشد
هیچ کس از گریهٔ روز و شبش شاکی نشد

ماه قم را کس ندیده در خسوف و در هلال
نیست در حالاتش اصلا حرف صارت کَالخَیال

*بخدا جایی ننوشتن نگفتن برا حضرت معصومه اینقدر لاغر شده باشه بمیرم برا اون مادری که فقط یه شبح ازش مونده بود خودشون اینجوری خواستن ماهم داریم روضه ی فاطمه معصومه رو میخونیم هم صدیقه ی کبری رو آخه به ما سفارش کردن اگه دلتون برا مادر تنگ شد برید قم برید حرم حضرت معصومه کیا دلشون برا قبر خاکی مادر تنگ شده....آخ یارالی نه نه*
 
حضرت معصومه جز هجران غمی دیگر نداشت
حضرت معصومه مردم چهل نفر قاتل نداشت

پشت در می زدند مادر را
بی خبر می زدند مادر را

یکنفر پشت در بود اما
چهل نفر می زدند مادر را

*بمیرم یه وقت دیدند کوچه پر از ارازل شده یه نگاه کرد دید فاطمه ش زیر دست و پا افتاده، سریع عباشو درآورد گفت: سلمان عبای منو رو زهرا بکش

کوچه ی ما پر ار از ارازل شد 
در گذر می زدند مادر را

عده ای با غلاف با کینه
آنقدر می زدند مادر را

* بریم کنار اون خانم بی پناهی که یه عده اوباش دورش کرده بودند*

کنار مقتل ایستاده بود 
هر چه او بیشتر نفس می زد 
بیشتر می زدند زینب را

تیغشان مانده بود در گودال
با سپر می زدند زینب را

*آخ بمیرم اگه اینجا چهل نفر می‌زدن اما حالا ببین شاعر چی گفته *

آه سرشب همه کودکان در خواب
تا سحر می‌زدند زینب را

یک نفر در میان گودال و 
صد نفر می زدند زینب را 

تا حالا از این خونواده زنی رو نبردن اسارت
الهی می مردم نمی دیدم انقدر جسارت

« یا مظلوم..»

*روضه ی این خانم کریمه رو خوندیم هیچ جا نگفتیم این خانم اسارت دیده بلکه عزت و احترامش کردند بهترین جای شهر و به این خانم دادند به او منزل و جایگاه دادند آی بمیرم... عِنان مرکب این خانم رو عالِم شهر گرفته بود. اما زینب هر طرف نگاه می کرد قتله کربلا دورش بودند*