حالا دیگه نوبت جوونتر است
پیریه ما رو قبول کن
نوبت این از ما بهتر است
غلام سیاه رو قبول کن

منم یه روز جوون بودم 
سر میدادم با شور و شین
زمزمه های عشق تو برای اربابم حسین

ترانه های عشق تو بر لبمو حسینیم
تموم عالم میدونن زینبمو حسینیم

ما دو تایی با همدیگه عالمو برهم میزنیم
آتیش عشقو به جون عالم و آدم میزنیم

ترانه های عشق تو بر لبمو حسینیم
تموم عالم میدونن زینبمو حسینیم 

توام یه روزی پیر میشی تو روضه ها یواش یواش
بین جوونا که میری  به یاد پیرغلاما باش

وقتی که ما جوون بودیم یه زمزمه جهانی شد
نوای حاج سلیمِ که نوای جاودانی شد

زینب زینب زینب کنز وفا زینب
کان وفا زینب درد آشنا زینب 

شکر خدا که بچه ها همه فدایی شمان
هزار تا کربلا برن باز از تو کربلا میخوان

شک نکنی که رفیقات از تو عزیزترن برام
امشب از اربابت حسین برا همه عیدی میخوام

دره خونه امام حسین الهی پیرشی پسرم 
گاهی که روضه میخونی بگو به قول پدرم

صبری برادر آیم به سویت
به جای مادر بوسم گلویت

«ای آرام جانم روح و روانم مظلوم حسین جان»