`

تو داری میری می مونم
من با یه دنیا آرزو

تو مستجاب الدعوه ای 
عجل وفاتی پس نگو

دستات به پهلوته چشمات به تابوته
حق بده که حال منم این جوری باشه

یه جوری دنیا خواسته برام که
سهم من از نبودنت صبوری باشه

یک شبه موهامو سفید کردن
امید من رو ناامید کردن

پشت در خونه میون آتیش
محسنُ شیش ماهه شهید کردن

تازه کنار تو گلم
زندگی داشت جون می گرفت

کاش وقتی می سوخت خونه مون
یه ذره بارون می گرفت

من از در و دیوار از خون رو مسمار
بیزارم از دنیای بی تو تا ابد زهرا

این چادر خاکی، چه راز غمناکی
داره که می ترسه حسن از گفتنش حتی

من تو رو زیر دست و پا دیدم
دور تو چندتا بی حیا دیدم

داغ دلم تازه شد از وقتی
مغیره رو تو کوچه ها دیدم

آه...مادر...مادر...مادر...